NAUKA CZYTANIA

Najnowsze badania potwierdzają zasadność
wprowadzania sylabowej metody czytania
jako skutecznego narzędzia w języku polskim

W Centrum Uśmiechu Dziecka sylabową metodę czytania
stosujemy  z powodzeniem
zarówno u dzieci w normie rozwojowej,
jak i u tych, które mają opóźniony rozwój mowy
i/lub inne trudności rozwojowe

Terapia neurobiologiczna wykorzystuje najnowsze osiągnięcia badań neurobiologicznych, w tym m.in. te dotyczące zjawiska neuroplastyczności mózgu, a więc zdolności do trwałej zmiany w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym pod wpływem uczenia się.

Terapia neurobiologiczna, (opiera się na niej na przykład Metoda Krakowska), zakłada diagnozę i stymulację wszystkich funkcji poznawczych dziecka (jak np. analiza i synteza wzrokowa, analiza i synteza słuchowa, kategoryzacja, myślenie przyczynowo-skutkowe), gdyż aktywizowanie każdej z nich (w stopniu odpowiadającym potrzebom dziecka) przyczynia się do jednoczesnego stymulowania rozwoju mowy.

Co szczególnie ważne, dziecko w trakcie terapii kształtuje i rozwija swoje umiejętności poprzez aktywne działanie, a nie bierne przyswajanie.

W zakres oddziaływań wykorzystywanych w terapii neurobiologicznej wchodzi m.in.:

  • sylabowa nauka czytania, wykorzystująca możliwości przetwarzania języka przez prawą i lewą półkulę mózgu – dzięki umiejętności samodzielnego odczytywania sylab dziecko będzie mogło czytać nowe teksty ze zrozumieniem;
  • stymulacja mechanizmów lewopółkulowych, niezwykle istotnych dla rozwoju mowy i języka. Terapia w tym obszarze obejmuje:
    • ćwiczenia sekwencji wzrokowych, słuchowych oraz ruchowych – wiążą się one ściśle z potrzebą wypracowania u dziecka umiejętności porządkowania świata od lewej do prawej;
    • ćwiczenia relacji przestrzennych, czasowych, gradualnych, przyczynowo-skutkowych słownictwo relacyjne i relacyjny sposób myślenia warunkują prawidłową zdolność do porządkowania świata
      i dostrzegania zależności między jego poszczególnymi elementami;
    • ćwiczenia analizy i syntezy wzrokowo-słuchowej – ułatwiają one koncentrację i wprowadzają wspólne pole uwagi podczas wykonywania zadań;
    • ćwiczenia kategoryzowania – ułatwiają porządkowanie otaczającej rzeczywistości;
    • ćwiczenia pamięci, zarówno symultanicznej, pozwalającej zapamiętywać bodźce globalnie, całościowo, jak też sekwencyjnej, umożliwiającej zapamiętywanie poszczególnych elementów
      w odpowiedniej kolejności (jest to niezwykle ważne w nauce czytania i pisania),
    • ćwiczenia dotyczące zdolności zauważania, abstrahowania
      i rozumienia reguł.