Zaburzenia neurofizjologiczne

DIAGNOSTYKA I REHABILITACJA ZABURZEŃ NEUROFIZJOLOGICZNYCH

Zaburzenia rozwojowe dzieci mają różnorodną etiologię. Może ona obejmować uwarunkowania genetyczne, nieprawidłowości w życiu płodowym i W przebiegu samego porodu lub incydentu z życia osobniczego (urazy, choroby z powikłaniami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego).

Potrzeba wczesnej pomocy występuje niezależnie od przyczyn zaburzeń. Ponieważ objawy problemów rozwojowych mogą występować od urodzenia, pomoc powinna być dostępna już od pierwszych tygodni życia. A „wcześnie” rozumiemy od razu - wtedy, gdy rodzice lub lekarz zauważą niepokojące objawy bez względu na to czy dziecko ma 2,8... tygodni czy 18 lub więcej miesięcy.

Nie ma jednej, niezawodnej recepty czy metody stymulującej i wspierającej dziecko z problemami rozwojowymi. Każde dziecko rozwija się indywidualnie i w innym rytmie, ma swoje uzdolnienia oraz specyficzne trudności. Dlatego wszystkie działania rehabilitacyjne, pomocniczo-terapeutyczne, interdyscyplinarne, lecznicze mające na celu wspieranie i ułatwianie procesu rozwojowego, powinny być dostosowane do jego indywidualnych potrzeb i możliwości zdrowotnych. W procesie tworzenia programu bazy rozwojowo-edukacyjnej uwzględniam zawsze indywidualne potrzeby dziecka jego sferę psychiczną, ruchową, społeczną, emocjonalna i kompleksowo wykorzystuję elementy metod neurofizjologicznych oraz psychologiczno - pedagogicznych np.:

Rehabilitacja daje szansę na kształtowanie się prawidłowych kontaktów z rówieśnikami oraz pierwszych relacji z rodzicami, a to one warunkują dalszy rozwój psychomotoryczny, edukacyjny, społeczny i emocjonalny dziecka. Pozwala uruchomić wszystkie potencjalne rezerwy procesu rozwojowego, przez co ulega poprawie ich ogólny stan zdrowia oraz funkcjonowanie osobiste i społeczne -będą lepiej przygotowane do podjęcia nauki lub samodzielnego i niezależnego życia w otoczeniu rówieśników.

Prawidłowe nawiązywanie kontaktów z otoczeniem jest podstawowym warunkiem rozwoju psychomotorycznego dziecka. W przypadku najmłodszych dzieci (noworodków czy niemowląt) uczę rodziców jak dane techniki usprawniania interdyscyplinarnego wpleść w czynności dnia codziennego takie jak: czynności pielęgnacyjne, ubieranie, rozbieranie, mycie, kąpanie czy przewijanie. Pokazuję również prawidłowego pozycjonowania ciała dziecka w zabawie czy karmieniu tak aby w codziennych sytuacjach zarówno stymulować rozwój psychomotoryczny, psychopedagogiczny, utrwalać efekt terapii lub wręcz zapobiegać wadą postawy.

Nie zapominając przy tym o współpracy czynności integracji wielozmysłowej, gdyż to przez zmysł wzroku, słuchu, smaku, dotyku, węchu, koordynacji i równowagi odbieramy bodźce z ciała i otoczenia dające nam szansę na prawidłowy oraz równomierny rozwój psychomotoryczny. Aby dziecko mogło prawidłowo funkcjonować - biegać, skakać, manipulować owe zmysły muszą ze sobą ściśle i harmonijnie współpracować.

Opracowanie: Inez Meissner

Powrót do strony głównej